Παράσιτα που ζουν κάτω από το ανθρώπινο δέρμα

Υπάρχουν πολλά πρωτόζωα που μπορούν να υπάρχουν μόνο στο σώμα του ξενιστή. Για τα περισσότερα από αυτά, ο άνθρωπος είναι ο κύριος φορέας. Και έχοντας διεισδύσει στο ανθρώπινο σώμα, αυτά τα πλάσματα μπορούν να ζήσουν οπουδήποτε, αλλά τα υποδόρια παράσιτα θεωρούνται τα πιο κοινά. Προκαλούν τις πιο δυσάρεστες στιγμές, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης επιπλοκών. Επομένως, θα πρέπει να δείτε έναν γιατρό με τα πρώτα σημάδια μόλυνσης.

Τύποι παρασίτων που ζουν κάτω από το δέρμα

Τα πρωτόζωα, ο κύριος φορέας των οποίων είναι οι άνθρωποι, χωρίζονται σε δύο κύριες ομάδες:

1. Δερματική
2. Υποδόρια.

Τα πρώτα περιλαμβάνουν έντομα όπως ψείρες, ψύλλους και κοριούς. Ζουν στα μαλλιά και το δέρμα των ανθρώπων, τρέφονται με το αίμα τους και μπορούν να μεταδώσουν διάφορες επικίνδυνες ασθένειες. Ωστόσο, τα δερματικά παράσιτα θεωρούνται λιγότερο επικίνδυνα από τα υποδόρια. Τα τελευταία ζουν στο ανθρώπινο δέρμα και όχι μόνο τρέφονται με τα κύτταρά του, αλλά αναπαράγουν και τους απογόνους τους σε αυτό. Επομένως, ο έλεγχος των παρασίτων του δέρματος στον άνθρωπο είναι πολύ πιο δύσκολος από τον έλεγχο των παρασίτων του δέρματος.

Πολλά πρωτόζωα και έλμινθες ζουν κάτω από το ανθρώπινο δέρμα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν στην ανάπτυξη διαφόρων ασθενειών, όπως:

• Φιλαρίαση
• Dracunculiasis
• Σχιστοσωμίαση
• Νόσος αγκυλόστομου
• Κυστικέρκωση
• ψώρα.

Και το πιο δυσάρεστο είναι ότι συχνά είναι πολύ δύσκολο να γίνει σωστή διάγνωση, καθώς τα συμπτώματα τέτοιων ασθενειών συχνά μοιάζουν με μια συνηθισμένη αλλεργική αντίδραση. Ως αποτέλεσμα, η θεραπεία των δερματώσεων διαρκεί πολύ.

Για να έχετε μια ιδέα για το ποια υποδόρια παράσιτα μπορεί να έχει ένα άτομο και πώς εκδηλώνονται, ας εξετάσουμε τα σημάδια μόλυνσης με καθένα από τα παραπάνω.

Φιλαρίαση

Αυτό το είδος δεν απαντάται στη χώρα μας, αλλά μπορεί εύκολα να μολυνθεί όταν επισκέπτεστε την Αφρική, τη Νότια Αμερική και την Ασία. Μια μόλυνση εμφανίζεται όταν ένα άτομο τσιμπηθεί από ένα έντομο που ρουφάει το αίμα, όπως ένα κουνούπι. Η περίοδος επώασης για αυτόν τον τύπο δερματοπάθειας μπορεί να είναι έως και 7 χρόνια.

Τα πρώτα συμπτώματα αυτής της παρασιτικής δερματοπάθειας συχνά περιλαμβάνουν ήπιο πυρετό και κνίδωση, γι' αυτό και συχνά αγνοούνται.

Και μόνο μετά από λίγα χρόνια εμφανίζονται στο δέρμα:

• Έλκη
• Κονδυλώματα
• οζίδια
• βλατίδες.

Το έκζεμα μπορεί να αναπτυχθεί με την πάροδο του χρόνου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να εμφανιστεί ήπια αδιαθεσία, πονοκέφαλος και πυρετός, υποδηλώνοντας ότι ο ασθενής έχει μολυνθεί από φιλαρίαση. Αυτή η ασθένεια προκαλείται από νηματώδεις νηματώδεις.

Αν όμως δεν ληφθούν έγκαιρα μέτρα, οι παρασιτικές δερματοπάθειες μπορεί να οδηγήσουν σε επιπλοκές με τη μορφή οστεοαρθρίτιδας και προβλήματα όρασης.

Η χρήση αντικουνουπικού βοηθά στην πρόληψη λοιμώξεων. Αντιμετωπίζοντας το εκτεθειμένο δέρμα με αυτό και προστατεύοντας τον εαυτό σας από τα τσιμπήματα των εντόμων που ρουφούν το αίμα, προστατεύετε τον εαυτό σας από τη μόλυνση με φιλαρίαση.

Dracunculiasis

Αυτή η ασθένεια προκαλείται από στρογγυλούς υποδόριους έλμινθους - σκουλήκια της Γουινέας. Οι ενήλικες αυτών των παρασίτων, που ζουν κάτω από το ανθρώπινο δέρμα, μπορούν να φτάσουν σε μήκος μεγαλύτερο από ένα μέτρο. Η ιδιαιτερότητα αυτού του είδους είναι ότι όχι μόνο οι άνθρωποι, αλλά και τα κατοικίδια ζώα: οι γάτες και οι σκύλοι μπορούν να χρησιμεύσουν ως φορείς για αυτούς. Αυτά τα παράσιτα βρίσκονται πιο συχνά στην Κεντρική Ασία.

Οι προνύμφες του σκουληκιού της Γουινέας εισέρχονται στο ανθρώπινο σώμα μέσω της κατανάλωσης ακατέργαστου, μη επεξεργασμένου νερού. Μετά από 2 εβδομάδες ξεκινούν το ταξίδι τους στο σώμα του ξενιστή και μετά από 1,5 μήνα διεισδύουν στις υποδόριες περιοχές. Μόνο μετά από ένα χρόνο η προνύμφη εξελίσσεται σε ενήλικη.

Τα συμπτώματα μιας μόλυνσης από σκουλήκια της Γουινέας είναι δύσκολο να συγχέονται με άλλη ασθένεια. Αρχικά, μια επιμήκης, διογκωμένη περιοχή που μοιάζει με μια μικρή ακίδα εμφανίζεται στο δέρμα στην περιοχή των ποδιών. Στη συνέχεια στη θέση της σχηματίζεται μια φούσκα, στην οποία υπάρχουν αυγά σκουληκιών. Και όταν μπαίνει νερό, σκάει, επιτρέποντας σε νέες προνύμφες να εκκολαφθούν στο περιβάλλον.

Εάν η θεραπεία της νόσου δεν ξεκινήσει έγκαιρα, προκύπτουν επιπλοκές με τη μορφή:

• Φλεγμονή των αρθρώσεων
• Γάγγραινα
• Σήψη, η οποία προκαλείται από αποστήματα που σχηματίζονται στο δέρμα.

Η καταπολέμηση αυτού του παρασίτου του ανθρώπινου δέρματος είναι να αφαιρεθεί από τον ιστό του δέρματος. Επιπλέον, εάν ένα μεγαλόσωμο άτομο παρασιτήσει το σώμα του ασθενούς, αυτή η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει αρκετές ημέρες. Η μόνη προϋπόθεση είναι να μην σπάσει το σκουλήκι.

Για να αποφύγετε τη μόλυνση με drakunculiasis, θα πρέπει να πίνετε μόνο απολυμασμένο νερό και να αποφεύγετε το κολύμπι σε ανοιχτά νερά.

Σχιστοσωμίαση

Αυτή η ασθένεια προκαλείται επίσης από ελμίνθους. Ζουν στα νερά της Ασίας και της Αφρικής. Το κολύμπι σε αυτά σας θέτει σε κίνδυνο μόλυνσης. Αυτός ο τύπος ελμινθίου παρασιτεί όχι μόνο στο ανθρώπινο δέρμα, αλλά και στα ουρογεννητικά όργανα. Στο αρχικό στάδιο ανάπτυξης, η ασθένεια εκδηλώνεται με δερματικά εξανθήματα, κνησμό και δερματίτιδα. Στη συνέχεια εμφανίζονται σημάδια νεφρικής βλάβης και το ήπαρ μπορεί να μεγεθυνθεί.

Αυτή η ασθένεια αντιμετωπίζεται με φάρμακα που βασίζονται στο αντιμόνιο. Αλλά είναι καλύτερα να αποφύγετε τη μόλυνση ακολουθώντας απλούς κανόνες: αποφύγετε να κολυμπήσετε σε στάσιμα νερά και πίνετε μόνο βραστό νερό.

Νόσος αγκυλόστομου

Αυτά τα παράσιτα διεισδύουν στο δέρμα μέσω ρωγμών στα πέλματα ή πληγών σε άλλα μέρη του σώματος. Ωστόσο, τις περισσότερες φορές εξακολουθούν να επηρεάζουν τα κάτω άκρα και παραμένουν εκεί χωρίς να ταξιδεύουν στο σώμα.

Η αγκυλοστομία εκδηλώνεται με τα ακόλουθα συμπτώματα:

• σοβαρή φαγούρα στον τόπο όπου βρίσκεται το παράσιτο.
• αλλαγές στο δέρμα?
• την εμφάνιση αναιμίας.

Το πιο δυσάρεστο με τη μόλυνση είναι το γεγονός ότι αυτή η ασθένεια είναι αρκετά δύσκολο να αντιμετωπιστεί και δεν είναι πάντα δυνατό να επιτευχθεί ένα θετικό αποτέλεσμα.

Κυστικέρκωση

Οι προνύμφες της ταινίας χοιρινού κρέατος μπορούν επίσης να παρασιτούν κάτω από το ανθρώπινο δέρμα. Ο κύριος βιότοπος αυτών των παρασίτων στο ανθρώπινο σώμα είναι τα εσωτερικά όργανα, στα οποία εισβάλλουν με τροφή ή νερό μολυσμένο από σκουλήκια. Ωστόσο, εξακολουθεί να είναι σύνηθες να αναπτύσσονται κάτω από το δέρμα και να ζουν εκεί για χρόνια.

Τα συμπτώματα της λοίμωξης από κυστικέρκωση περιλαμβάνουν οίδημα και νέες αναπτύξεις στην περιοχή όπου το παράσιτο έχει εισβάλει. Με τον καιρό γίνονται πιο πυκνά. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μια μόλυνση μπορεί να προκαλέσει κνίδωση.

Ο μόνος τρόπος για να απαλλαγείτε από αυτά είναι η χειρουργική επέμβαση και η λήψη αντιπαρασιτικών φαρμάκων.

ψώρα

Στις μέρες μας αυτή η ασθένεια είναι αρκετά σπάνια, αλλά πριν από 50 χρόνια ήταν κυριολεκτικά μια από τις πιο κοινές ασθένειες που προκαλούνται από παράσιτα. Η εμφάνισή του προκαλείται από τη διείσδυση ενός μικροσκοπικού ακάρεως ψώρας κάτω από το δέρμα ενός ατόμου. Επιπλέον, προτιμά να εγκαθίσταται στα βαθιά στρώματα του δέρματος, τρέφεται με το επιθήλιο εκεί και γεννά εκεί αυγά.

Ο κύκλος ζωής ενός ενήλικα δεν υπερβαίνει τους δύο μήνες. Αλλά κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου το θηλυκό καταφέρνει να γεννήσει περισσότερα από δώδεκα αυγά. Το τσιμπούρι προσβάλλει συχνότερα τα χέρια, τις ρυτίδες, τις μασχάλες και τα πέλματα των ποδιών. Εμφανίζεται όμως και στους μαστικούς αδένες και στα γεννητικά όργανα.

Η μόλυνση με αυτό το παράσιτο οδηγεί στην ανάπτυξη ψώρας, η οποία υποδεικνύεται από εμφανή σημάδια όπως καθαρά ορατά περάσματα, κρούστες στα σημεία γρατσουνιάς, εξανθήματα και κνησμός που επιδεινώνεται τη νύχτα. Εάν η ψώρα δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη δερματίτιδας και εκζέματος, που επιδεινώνεται το φθινόπωρο.

Η ασθένεια αυτή αντιμετωπίζεται με θειούχα αλοιφή ή διάλυμα υδροχλωρικού οξέος και με χρήση θειούχου σαπουνιού. Τα αντιβιοτικά μπορούν να συνταγογραφηθούν για εκτεταμένες βλάβες. Ωστόσο, για να αποφευχθεί η εκ νέου μόλυνση, είναι απαραίτητο να βράσουν τα λευκά είδη και τα ρούχα του ασθενούς και να τα σιδερώσετε και από τις δύο πλευρές με ζεστό σίδερο. Ως εκ τούτου, είναι ευκολότερο να τηρείτε την προσωπική υγιεινή και να αποφεύγετε την επαφή με ένα μολυσμένο άτομο - αυτό θα σας βοηθήσει να μην αρρωστήσετε.

Ανίχνευση και διάγνωση υποδόριων παρασίτων

Ο πιο συνηθισμένος τρόπος για να προσδιορίσετε εάν ένα άτομο έχει μολυνθεί ή όχι είναι οπτικά. Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, ο ασθενής συνταγογραφείται μια εξέταση που θα βοηθήσει στον ακριβέστερο προσδιορισμό της θέσης της βλάβης και του αριθμού των παρασίτων.

Οι παρασιτικές δερματικές παθήσεις διαγιγνώσκονται:

• απόξεση και επίχρισμα από τη βλεννογόνο μεμβράνη.
• Μια εξέταση αίματος για τον έλεγχο της παρουσίας αντισωμάτων.

Και μόνο αφού λάβει όλα τα αποτελέσματα, ο γιατρός μπορεί να καθορίσει ένα θεραπευτικό σχήμα και να συνταγογραφήσει φάρμακα που μπορούν να καταστρέψουν το παράσιτο.

Οι επιλογές θεραπείας εξαρτώνται από τον τύπο της νόσου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί ακόμη και χειρουργική επέμβαση. Αλλά τις περισσότερες φορές είναι δυνατό να ξεφύγετε με διάφορα φάρμακα.

Πρόληψη ασθενειών

Δεδομένου ότι η απομάκρυνση ορισμένων τύπων ελμινθών από το ανθρώπινο σώμα μπορεί να διαρκέσει αρκετά χρόνια, είναι ευκολότερο να αποφευχθούν οι παρασιτικές δερματικές ασθένειες. Για να το πετύχετε αυτό, πρέπει να αποφύγετε να πίνετε ωμό νερό, κακώς τηγανισμένα προϊόντα κρέατος και στενή επαφή με μολυσμένα άτομα.